Του Δρα Αντώνη Στ. Στυλιανού, Λέκτορα Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, LL.B Law (Bristol), Ph.D in Law – International Law and Human Rights (Kent), Διευθυντής Μονάδας Νομικής Κλινικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
Υπάρχουν περίοδοι στην ιστορία ενός κράτους όπου η ουσία δεν βρίσκεται στις δηλώσεις, αλλά στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Στιγμές κατά τις οποίες η πολιτική ωριμότητα, η στρατηγική συνέπεια και η εθνική αυτοπεποίθηση αποκτούν μεγαλύτερη αξία από την επικοινωνιακή αντιπαράθεση ή τη διαχείριση της καθημερινότητας. Η κινητικότητα γύρω από το Κυπριακό αποτελεί μία τέτοια στιγμή.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μία επίσκεψη ή μία νέα διπλωματική πρωτοβουλία αρκεί από μόνη της για να επιλύσει ένα πρόβλημα δεκαετιών. Η ιστορία του Κυπριακού είναι γεμάτη από διασκέψεις, διαπραγματεύσεις και απογοητεύσεις. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι κάθε νέα προσπάθεια πρέπει να αντιμετωπίζεται με μοιρολατρία ή προκαταβολική δυσπιστία. Αντίθετα, κάθε σοβαρή πρωτοβουλία αποτελεί ευκαιρία να αναδείξουμε τη σταθερότητα των θέσεών μας και τη βούλησή μας για μια πραγματικά βιώσιμη λύση.
Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει συμφέρον να εμφανίζεται ως δύναμη ακινησίας. Έχει συμφέρον να προβάλλει διεθνώς την εικόνα ενός κράτους που επιδιώκει με συνέπεια την ειρήνη, τον διάλογο και τη διπλωματία, χωρίς ποτέ να παρεκκλίνει από τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη δύναμή μας. Δεν διεκδικούμε προνόμια.
Δεν επιδιώκουμε λύσεις που θα δημιουργούν νικητές και ηττημένους. Ζητούμε ένα κράτος πραγματικά κυρίαρχο, απαλλαγμένο από κατοχικά στρατεύματα, από αναχρονιστικά συστήματα εγγυήσεων και από οποιαδήποτε μορφή εξάρτησης που δεν συνάδει με το ευρωπαϊκό και διεθνές νομικό κεκτημένο. Μια λύση που θα διασφαλίζει την ασφάλεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια όλων των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Ακριβώς γι’ αυτό, η στάση μας οφείλει να χαρακτηρίζεται από σοβαρότητα και αυτοπεποίθηση. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί όχι μόνο τις θέσεις που διατυπώνουμε, αλλά και τη συνέπεια με την οποία τις υπηρετούμε. Η αξιοπιστία ενός κράτους αποτελεί στρατηγικό κεφάλαιο. Και η αξιοπιστία οικοδομείται όταν οι αρχές παραμένουν σταθερές, ανεξάρτητα από τις συγκυρίες. Η συμμετοχή των Ηνωμένων Εθνών στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού εδώ και δεκαετίες υπενθυμίζει ότι το ζήτημα δεν αποτελεί μια διμερή διαφορά, αλλά ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής, το οποίο απαιτεί λύση συμβατή με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το διεθνές δίκαιο και τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα δεν είναι να επαναλάβουμε γνωστές διακηρύξεις. Είναι να αποδείξουμε ότι διαθέτουμε συλλογική στρατηγική. Ότι γνωρίζουμε ποιο μέλλον επιδιώκουμε και ότι μπορούμε να εργαστούμε με υπομονή, υπευθυνότητα και πολιτική ωριμότητα για να το πετύχουμε. Η ειρήνη δεν οικοδομείται με συνθήματα. Ούτε η απελευθέρωση και η επανένωση μπορεί να προκύψει μέσα από τη διατήρηση του αδιεξόδου.
Χρειάζεται πολιτική βούληση, διεθνής συνεργασία και σταθερή προσήλωση στις αρχές που κατοχυρώνουν τη νομιμότητα.
Η Κύπρος δεν χρειάζεται μια οποιαδήποτε συμφωνία. Χρειάζεται μια δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση, που θα αντέξει στον χρόνο και θα επιτρέψει στις επόμενες γενιές να ζήσουν σε μια πατρίδα ελεύθερη, ασφαλή και πραγματικά επανενωμένη. Αυτός είναι ο στόχος που αξίζει να υπηρετήσουμε. Όχι μόνο ημέρες που έρχονται, αλλά κάθε ημέρα μέχρι να γίνει πραγματικότητα.
